Kompensacja mocy biernej kondensatorami – 1 (Metoda obliczania obciążenia)

Metoda obliczania obciążenia elektrycznego ma zastosowanie do określania pojemności kondensatorów do kompensacji mocy biernej w głównej rozdzielni.

Metoda ta dotyczy całkowitej mocy obciążenia przedsiębiorstwa lub instytucji. Moc znamionową mnoży się przez współczynnik zapotrzebowania, aby uzyskać obliczeniową moc czynną Pj obciążenia. Następnie wyznacza się obliczeniową moc bierną Qj, obliczeniową moc pozorną Sj oraz obliczeniowy prąd Ij.

Sumujemy Pj, Qj, Sj i Ij obciążenia, a następnie mnożymy przez współczynnik jednoczesności, aby uzyskać parametry obliczeniowe dla rozdzielni warsztatu lub piętra.

Następnie sumujemy Pj, Qj, Sj i Ij każdej rozdzielni warsztatu lub piętra i mnożymy przez współczynnik jednoczesności (zazwyczaj przyjmowany jako 0,85), aby uzyskać parametry obliczeniowe dla głównej rozdzielni.

Ponieważ całkowita moc obciążenia transformatora energetycznego stanowi zazwyczaj 70% jego mocy znamionowej, dzielimy Sj przez 0,7, przyjmując większą wartość, aby uzyskać moc znamionową transformatora Sn. Jednocześnie używamy Qj do określenia pojemności kompensacji mocy biernej.

Zapewniamy, że prąd znamionowy wyłącznika głównego po stronie niskiego napięcia jest większy niż Ij. Łącząc to z mocą znamionową transformatora Sn, napięciem znamionowym Un i napięciem impedancji Uk%, możemy obliczyć prąd zwarciowy transformatora Ik, a tym samym określić graniczną zdolność zwarciową wyłącznika Icu.

Pojemność kondensatorów do kompensacji mocy biernej to oczywiście Qj.

Dodatkowo, jeśli rozdzielnica główna niskiego napięcia bezpośrednio podłączona do transformatora energetycznego zawiera tylko obwody odpływowe, a nie obwody sterowania silnikami, pojemność obwodu kompensacji mocy biernej wynosi około 0,3 do 0,35 razy moc transformatora.

Tabela obliczeniowa parametrów związanych z kondensatorami do kompensacji mocy biernej niskiego napięcia